Irak’ta 2003 sonrası dönemin önde gelen siyasi figürlerinden Ali el-Edeb’in sözleri, ülkedeki siyasi söylem tartışmasını yeniden alevlendirdi. Edeb, İslami partilerin bugünkü konumu üzerine değerlendirmelerde bulundu. Bu açıklamalar, yıllardır elektrik, su, işsizlik ve temel hizmetlerde yetersiz kalan yönetimin performansını yeniden sorgulattı.
Yirmi yılı aşan sürede kalkınma projelerinin tamamlanamaması, hizmetlerin beklentilerin altında kalması ve vatandaşla siyasi sınıf arasındaki güven açığının derinleşmesi, partilere yönelik kamu tepkisini artırdı. Eleştirmenler, iktidardaki güçlerin deneyimlerini gözden geçirme ve hatalarını kabul etme konusunda yetersiz kaldığını, kendilerini sıklıkla hedef ya da mağdur konumunda sunduğunu belirtti. Bu tartışma, geniş halk kesimlerinin partilere duyduğu öfkenin hazır suçlamalarla ya da komplo anlatılarıyla açıklanıp açıklanamayacağı sorusunu gündeme getirdi.
Vatandaşların, siyasi partileri artık sloganlarıyla değil, sahada ortaya koydukları sonuçlarla değerlendirdiği ifade ediliyor.