Kürt Feyliler, Irak'ın en ağır tarihsel mağduriyetlerinden birini yaşayan topluluk olarak biliniyor. Şii Müslüman olan ve özgün bir Kürt lehçesi konuşan bu kesim, tarihsel olarak Dicle'nin doğusunda, Zağros dağları boyunca, Diyala, Vasıt ve Bağdat ile Süleymaniye ve Halepçe'de yaşadı. 1950'li ve 1960'lı yıllarda ticaret, bürokrasi ve kültür hayatında önemli bir rol üstlendiler.
4 Nisan 1980'de eski rejimin içişleri bakanlığı, sözde "İran tabiiyeti" gerekçesiyle yaklaşık yarım milyon Feyli'yi zorla sürgüne gönderdi. Aileler evlerinden koparıldı, mallarına el konuldu, belgeleri iptal edildi ve binlerce kişi saatler içinde vatansız kaldı. Askerlik yapan 22 binden fazla genç tutuklanarak cezaevlerine gönderildi; büyük bölümü Ebu Gureyb hapishanesinden kayboldu ve 2003 sonrasında toplu mezarlarda dahi izlerine ulaşılamadı.
1981 tarihli 474 sayılı karar, eşlerden birinin Feyli olması durumunda boşanmayı teşvik ederek on binden fazla zorunlu boşanma ve ailelerin dağılmasına yol açtı. İran'a ulaşan sürgünler yoksul kamplarda yaşadı, vatandaşlık tanınmadığı için iki ülke arasında kimliksiz kaldı. 2003 sonrasında 666 sayılı kararın iptal edilmesine karşın tazminat, kayıpların akıbeti ve siyasi temil sorunları çözümsüz kaldı; dosya, Kerküklü ve Bağdatlı yetkililerin koordinasyonsuzluğu nedeniyle ağır ilerledi.