Irak'taki tartışmalı bölgelerin statüsünü belirleyen 140. maddenin bürokratik engeller nedeniyle uygulanamadığı belirtiliyor. Irak Anayasası'nın 140.
maddesi, Kürdistan Bölgesel Yönetimi dışındaki Kürt nüfusun yoğun olduğu tartışmalı bölgelerin sorunlarını çözmek amacıyla yürürlüğe konmuştu. Ancak madde, Bağdat'taki merkezi yönetim anlayışı ve bürokratik süreçler nedeniyle uygulama aşamasında tıkanmış durumda. Kürt siyasi kanadı, bu maddenin çözüm üretmek yerine konuyu rutin bir siyasi sürece ve ertelenen vaatlere dönüştüren hukuki bir tuzağa dönüştüğünü savunuyor.
Bölgedeki demografik yapı ve tarihi hakların, merkezi yönetimin stratejik çıkarları ve siyasi hesapları nedeniyle göz ardı edildiği ifade ediliyor. Bağdat yönetiminin, bu bölgeleri ekonomik güvenlik ve devlet egemenliği için birer kale olarak gördüğü, buna karşın Kürtlerin tarihi ve coğrafi varlıklarını korumaya çalıştığı belirtiliyor. Mevcut durumun, bölgeleri komisyonlar ve istatistik tartışmaları arasında bırakarak çözümü imkansız hale getirdiği kaydediliyor.
Dosyanın bürokratik çıkmazdan kurtarılması için ortak ekonomik çıkarlar, vatandaşlık ve çoğulculuk temelinde yeni diplomatik araçların geliştirilmesine ihtiyaç duyulduğu ifade ediliyor.