Iraklı yazar Fadıl Hüseyin el-Hafaci, kaleme aldığı yazıda siyaset ile edebiyat ve kültür arasındaki ilişkiyi değerlendirdi. Yazıda, bazı görüşlere göre genç yazarların geçim kaygısı ve devletin sanatçılara yeterli destek vermemesi nedeniyle siyasete yöneldiği ifade edildi. Diğer bir görüşte ise edebiyat ile siyasetin ilke olarak çelişmediği, ancak siyasetin çoğu zaman kültürel üretimi kendi çıkarları için araçsallaştırabildiği savunuldu.
Yazar, bazı edebiyatçıların kişisel menfaat uğruna ilkelerinden vazgeçtiğini ve kalemlerini siyasi çıkarların hizmetine verdiğini yazdı. Metinde, kültürün pazarlık konusu yapılamayacak bir değer olduğu ve gerçek aydının toplumun değerlerini koruyan kişi olarak kalması gerektiği belirtildi. Yazı, kültürün hayatın ve hakikatin sesi olduğu vurgusuyla sona erdi.