Yazar, Ortadoğu’yu istikrarsızlıkların odağı olarak tanımlıyor ve bir sorunun çözülmeden yenilerinin ortaya çıktığını söylüyor. Metinde, bu ortamda güç, sertlik ve meşruiyeti aşan adımların kaçınılmaz ve hatta meşru görülmeye başlandığı ifade ediliyor. Yazıda, doğru ile yanlışın yer değiştirdiği bir düzen eleştiriliyor.
Dünya düzeninin uzun süredir kriz üreten bir yapıya dönüştüğü görüşü öne çıkarılıyor.