Irak’ta 2025 seçimlerinin ardından oluşan siyasi tıkanıklık, yalnızca bakanlıkların paylaşımıyla sınırlı bir gecikme olmaktan çıktı. Ülkede uzlaşmaya dayalı yönetim modeli, devlet kurumlarını güçlendirmekten çok boşluk yönetimine dönüştü. Nizar Ahmedi’nin cumhurbaşkanı seçilmesi ve Nisan 2026’da Ali Zeydi’nin görevlendirilmesi, geniş bir çöküşü önlemek için yapılan zorunlu bir uzlaşma olarak değerlendiriliyor.
Yeni hükümetin karşısındaki en büyük sorunlardan biri, ekonomik kararların parti çıkarları ve paralel güç ağlarından bağımsız biçimde alınamaması. Petrol gelirine dayalı bütçe yapısı, maaş ödemeleri ve yaygın ekonomik ağlar, reform girişimlerinin önünde ciddi engel oluşturuyor. Bağdat ile Erbil arasındaki petrol, doğalgaz, maaş ve yetki başlıklarındaki anlaşmazlıklar da merkezi yönetimin kırılganlığını sürdürüyor.