Bu yazı, 'Lava' lakaplı birinin tanıklığı üzerinden, bir mahallenin kuşatma altındaki hayata nasıl tutunduğunu anlatıyor. Yazar, annesinin ve komşularının açlık ve yıkım döneminde 'Liva' adını verdiği ekmeği yapmak için nasıl mücadele ettiğini aktarıyor. Metinde, 'Zian' kod adlı bir kişinin oğlunu kaybetmesi ve yaşadığı acının onun kimliği haline gelmesi dikkat çekici bir şekilde işleniyor.
'Şwan' adlı bir kişinin gözaltına alınması ve kaybın, geride kalanların yüreğinde derin izler bıraktığı ifade ediliyor. Filistinli annelerin ve kadınların, 'filizi' koruyarak hayata tutunduğu vurgulanıyor. Yazı, sonuç olarak ölenlerin artık dinlenebileceğini, sabrın ise yolumuzu aydınlatan bir ışık olduğunu ifade ediyor.