Çaldıran Savaşı'nın 1514'teki mirası: Kürdistan'ın dört parçalı haritası. 23 Ağustos 1514'te Kuzeybatı İran'daki Çaldıran ovalarında Osmanlı İmparatorluğu ile Safevi Devleti arasında Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail komutasında belirleyici bir muharebe yaşandı. Osmanlı ordusu üstün ateş gücüyle sahada avantaj sağladı; savaşın Kürdistan açısından en kalıcı sonucu ise İdris-i Bitlisi'nin yürüttüğü diplomasiyle şekillendi.
Kürdistan'ın kuzeybatı İran sınırına yakın bu bölgede Osmanlı ile Safevi arasındaki cephe hattı, Kürdistan'ın iki nüfuz alanına bölünmesinin temelini oluşturdu. Batıdaki Kürt emirlikleri Osmanlı hâkimiyetine girerken, doğudaki topraklar Safevi kontrolünde kaldı. Bu fiili bölünme, 1639'da imzalanan Kasr-ı Şirin Antlaşması ile resmî sınır çizgilerine dönüştü.
Osmanlı İmparatorluğu'nun Birinci Dünya Savaşı'nın ardından dağılmasıyla birlikte söz konusu eski cephe hatları, Sykes-Picot ve Lozan gibi antlaşmaların da referans çerçevesi haline geldi. Kürdistan'ın ikili bölünmesi, Türkiye, İran, Irak ve Suriye arasında dört parçalı bir yapıya dönüştü. Bu parçalanma, Kürt halkının ortak bir ulus devlet kurma imkânını daralttı ve her parçanın farklı siyasi, hukuk ve kültürel yörüngelerde ilerlemesine yol açtı.
Tarihsel Çaldıran hattı, yüzyıllar sonra bölgesel ve uluslararası çatışmaların da zemini olarak kaldı