Bir üründen söz etmenizin ardından benzer içerikli reklamların karşınıza çıkması çoğu kullanıcı için tanıdık bir deneyim. Bu zamanlama ilk bakışta şaşırtıcı görünse de dijital reklam sistemleri, kullanıcının internette bıraktığı geniş veri izlerine dayanıyor. Arama geçmişi, ziyaret edilen siteler, izlenen içerikler, etkileşim kurulan paylaşımlar, kullanılan uygulamalar, konum bilgileri ve belirli tarama ile satın alma kalıpları bu sinyallerin başlıcalarını oluşturuyor.
Kullanıcı doğrudan ürünü aramamış olsa bile benzer bir içeriği daha önce görüntülemiş, ilgili bir siteye girmiş ya da benzer bağlantılara tıklamış olabiliyor. Zamanla biriken bu sinyaller, ilgi alanlarına dair daha net bir çerçeve çiziyor ve reklam algoritmalarının o anda aranmamış ürünleri bile önerme kapasitesini artırıyor. Kullanıcı dakikalar önce yaptığı konuşmayı hatırlarken, ondan günler ya da haftalar öncesine ait onlarca dijital etkileşimi çoğunlukla anımsamıyor; algoritmalar ise bu sinyalleri birbirine bağlayabiliyor.
Bazı uygulamalar mikrofon erişim izni istese de bu izin tek başına konuşmaların kaydedildiği ya da reklam amacıyla analiz edildiği anlamına gelmiyor. Bir sohbetle reklamın çakışması dikkat çekici görünse de bu eşleşmeyi açıklamak için çoğu zaman başka dijital sinyaller yeterli olabiliyor