Kürdistan bölgesinin Irak federal bütçesinden aldığı pay, anayasanın 121. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca güvence altına alınan anayasal bir haktır. Bu hüküm, bölgeye nüfus oranı, kaynakları ve ihtiyaçları gözetilerek adil bir pay ayrılmasını öngörür ve hakkın kullanılmasını başka bir şartın yerine getirilmesine bağlamaz.
Buna karşılık son yıllardaki bütçe yasalarında anayasada yer almayan koşullar eklenmiş, belirli miktarda petrol teslimi, petrol dışı gelirlerin devri, mali denetim ve geçmiş yıllara ait hesapların uzlaştırılması gibi yükümlülükler payın ödenmesinin önüne şart olarak konmuştur. Bu durum anayasal bir hakkın fiilen askıya alınmasına yol açmış, bütçe yasası mali düzenleme aracı olmaktan çıkıp iki hükümet arasındaki anlaşmazlıkların çözüm alanına dönüşmüştür. Kürdistan heyetinin müzakereye yalnızca itirazla değil, anayasaya uyumlu, açık ve savunulabilir bir alternatif metinle katılması, anlaşmazlıkların bağımsız hukuki yollar ve denetim kurumları aracılığıyla çözülmesi gerektiği vurgulanmıştır.
Ayrıca Kürdistan milletvekillerinin bütçe görüşmelerini oturuma katılarak yürütmesi, anayasal gerekçelerle oylamaya katılması ve kayıtlara geçecek şekilde ret oyu kullanması önerilmiştir