Irak’ta yapay zekâ artık kahve sohbetlerinin ve günlük hayatın bir parosı hâline geldi; ancak ülkede kullanımın büyük ölçüde yüzeysel ve eğlence amaçlı kaldığı belirtiliyor. Genel gözlemlere göre kullanıcıların yüzde 70 ila 80’i yapay zekâ araçlarını eğlence, esprili içerik üretimi veya basit rutin işler için kullanıyor. Profesyonel ve üretken kullanım oranı yüzde 20 ila 30 düzeyinde kalıyor; bu kesim ağırlıklı olarak yeni projeler geliştiren, yaratıcı öğrenci ve girişimcilerden oluşuyor.
Ülkenin hâlâ ilk hayranlık döneminde olduğu, aracın modaya uygun olduğu için kullanıldığı, stratejik bir hedefle entegre edilmediği ifade ediliyor. Eğitim, tarım ve kamu hizmetlerinde otomasyonla kalkınmaya katkı sağlama potansiyeli bulunmasına rağmen, “körü körüne kullanım” riskine dikkat çekiliyor. Yapay zekânın düşük kaliteli içerik üretimi, derin sahtecilik ve entelektüel çabayı ortadan kaldırması durumunda kolektif bir “cehalete” dönüşebileceği uyarısı yapılıyor.
Ergenlerin sanal dünyada gerçeklikten daha çekici bir ortamla karşılaşmasının risk oluşturduğu, yasaklamanın değil bilinçli rehberliğin çözüm olduğu vurgulanıyor. Ailelerin teknolojiyi üretken biçimde kullanarak çocuklara örnek olması, mahremiyet ve içerik etiği konusunda açık tartışma yürütmesi gerektiği belirtiliyor. Yapay zekânın bir motor olduğu, yönünü toplumun belirleyeceği ve değerlerden yoksun teknolojinin uygarlık değil sapma üreteceği kaydediliyor