Irak’ta 2003 sonrası dönemde yayın kanallarının yalnızca haber penceresi olmaktan çıktığı, bazı isimleri kısa sürede “uzman” ya da “stratejik analist” konumuna taşıdığı bildirildi. Yeterli bir görünüm, akılda kalan kalıplaşmış ifadeler ve ekranda düzenli yer bulmanın ekranlarda uzman ünvanı kazandırdığı, bunun diploma ya da resmi bir sertifikaya dayanmadığı belirtildi. İktisattan güvenliğe, anayasadan uluslararası ilişkilere pek çok alanda görüş bildiren isimlerin çoğaldığı, mikrofonun çoğu kez belgeden daha etkili hale geldiği ifade edildi.
Bu isimler arasında tartışma konusu olanlar arasında gösterilen Amir ed-Da’mi’nin ekranlardaki çıkışlarının, kimi çevrelerce sert bir eleştirel ses, kimilerince ise medya söylemi içinde seçici bir duruş olarak değerlendirildiği aktarıldı. Analizlerin yüksek izlenme oranı taşıyan dosyalara yönlendiği, düşük ilgi gören konuların ise gündem dışı kaldığı öne sürüldü. Yurttaşların, sorumlulardan çok ekran önündeki analistlerin ön plana çıktığı bir ortamda gerçek bilgiye ulaşmakta zorlandığı kaydedildi