Brock Üniversitesi ve Calgary Üniversitesi’nden araştırmacılar, 700 binden fazla gönüllünün verilerini inceleyerek doğum sırasının kişilik üzerindeki etkisini analiz etti. Çalışma, ortanca çocukların yumuşak başlılık, dürüstlük ve alçakgönüllülük gibi iş birliğiyle bağlantılı kişilik özelliklerinde daha yüksek puanlar aldığını ortaya koydu. Araştırmacılar, büyük ailelerde yetişen çocukların kardeşleriyle sürekli etkileşim içinde olmasının daha gelişmiş sosyal beceriler kazanmalarını sağladığını belirtti.
Ortanca çocuğun hem ağabey ve ablası hem de kendisinden küçük kardeşleriyle ilişki kurmak zorunda kalmasının, bu çocuklara pazarlık yeteneği ve başkalarının ihtiyaçlarını anlama konusunda birikimli bir deneyim kazandırdığı vurgulandı. Bununla birlikte araştırmacılar, gruplar düzeyinde belirgin olan bu farkların bireysel düzeyte kesin bir kural oluşturmadığı uyarısında bulundu; genetik, eğitim ve çevresel faktörlerin kişiliği şekillendirmedeki ağırlığına dikkat çekildi. Çalışma, doğum sırasının davranışsal eğilimlere katkıda bulunan bir etmen olduğunu ancak kader belirleyici olmadığını ortaya koydu.
Araştırmacılar, daha önceki teorilerin büyük çocuğu aşırı sorumluluk sahibi, en küçük çocuğu ise daha bağımsız ve yaratıcı olarak tanımladığını hatırlatarak ortanca çocuğun bu çalışmayla literatüre "iş birliği temelli denge unsuru" olarak eklendiğini ifade etti